Opcje ustawieńWCAGIkona do zmiany kontrastu
ABC Zdrowia
Lip022025

02 Lip 2025

Dyskeratoza wrodzona – rzadka, ale poważna choroba genetyczna

Dyskeratoza wrodzona (DC) to rzadka, uwarunkowana genetycznie choroba należąca do grupy telomeropatii, w której podstawowym defektem jest przedwczesne skracanie telomerów, chroniących zakończenia chromosomów. Choroba manifestuje się wielonarządowo, obejmując skórę, błony śluzowe, układ krwiotwórczy, płuca czy przewód pokarmowy.

 

Patogeneza i genetyka dyskeratozy wrodzonej

Mutacje genów telomerowych

DC związana jest z mutacjami w genach kodujących składniki telomerazy (m.in. TERT, TERC) oraz w genach białek ochronnych telomerów (DKC1, TINF2, POT1). Nowsze badania wskazują też na geny POLA1 i ZCCHC8 jako kolejne czynniki ryzyka.

Wzorce dziedziczenia

Postaci DC mogą być dziedziczone jako: sprzężona z chromosomem X (np. mutacje w DKC1), autosomalnie dominująca (TERT, TERC, TINF2) lub autosomalnie recesywna (RTEL1, CTC1). Zrozumienie wzoru dziedziczenia ma znaczenie dla poradnictwa genetycznego i oceny ryzyka u potomstwa.

 

Objawy kliniczne

DC objawia się w różnych układach, a nasilenie poszczególnych symptomów różni się między pacjentami.

Dermatologiczne

  • Siateczkowate przebarwienia skóry, najczęściej na szyi i klatce piersiowej.
  • Dystrofia paznokci: bruzdowanie, łamliwość, zgrubienia.

Śluzówkowe

  • Leukoplakia jamy ustnej: białe, przedrakowe ogniska wymagające regularnej kontroli stomatologicznej i onkologicznej.

Hematologiczne

  • Niewydolność szpiku prowadząca do niedokrwistości aplastycznej, neutropenii i trombocytopenii, najpoważniejszy objaw choroby.
  • Aplazja szpiku może ujawnić się już w dzieciństwie lub w wieku młodzieńczym, a jej przebieg bywa gwałtowny.

Płucne i gastroenterologiczne

  • Włóknienie płuc objawiające się dusznością wysiłkową.
  • Zwężenia przełyku i zaburzenia perystaltyki mogące powodować dysfagię i niedożywienie.

Onkologiczne

  • Zwiększone ryzyko białaczek, chłoniaków oraz nowotworów głowy, szyi i narządów płciowych.

 

Diagnostyka

Ocena kliniczna

Poszukiwanie triady objawów: pigmentacja skóry, dystrofia paznokci, leukoplakia.

Badania genetyczne

Sekwencjonowanie genów telomerowych (panel genów DC) pozwala wykryć mutacje w DKC1, TERC, TERT, TINF2, RTEL1 i innych.

Pomiar długości telomerów

Metody qPCR lub FISH na leukocytach; istotne skrócenie telomerów wspiera rozpoznanie DC, zwłaszcza w niejednoznacznych przypadkach klinicznych.

Badania obrazowe i histopatologia

HRCT klatki piersiowej (ocena włóknienia płuc), endoskopia górnego odcinka przewodu pokarmowego (ocena zwężeń przełyku), biopsja szpiku kostnego (ocena hematopoezy).

 

Metody leczenia

Przeszczepienie hematopoetycznych komórek macierzystych (HSCT)

Jedyna potencjalnie kuratywna terapia dla hematologicznych przejawów DC. Wymaga zgodnego dawcy (najlepiej rodzinnego) i wiąże się z ryzykiem choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi (GVHD) oraz infekcji. Zabieg wykonywany jest w wyspecjalizowanych ośrodkach transplantacyjnych.

Terapia androgenowa

Preparaty takie jak danazol stymulują erytropoezę, poprawiając funkcję szpiku i zmniejszając potrzebę transfuzji u części pacjentów.

Leczenie wspomagające

  • Transfuzje krwi i preparatów płytkowych w ciężkich niedokrwistościach.
  • Leki przeciwgrzybicze i antybiotyki w profilaktyce i leczeniu zakażeń śluzówek.
  • Retinoidy miejscowe i inhibitory kalcyneuryny u pacjentów z nasilonymi zmianami skórnymi.

Terapie eksperymentalne

  • Badania nad terapią genową korygującą defekt w genach telomerowych.
  • Aktywatory telomerazy i inhibitory senescencji komórkowej: kierunki będące przedmiotem badań klinicznych.

 

Specjaliści zaangażowani w opiekę nad pacjentem z DC

  • Onkolog: koordynuje diagnostykę i leczenie onkologiczne.
  • Hematolog: prowadzi diagnostykę hematologiczną, monitoruje wyniki morfologii i transfuzje oraz koordynuje kwalifikację do HSCT wykonywanego w ośrodku transplantacyjnym.
  • Genetyk: doradztwo genetyczne, interpretacja wyników sekwencjonowania.
  • Radiolog: diagnostyka zaburzeń przewodu pokarmowego.

 

Życie z dyskeratozą wrodzoną

  • Monitorowanie co 3 do 6 miesięcy: pełna morfologia, ocena funkcji płuc i kontrola stomatologiczna.
  • Profilaktyka nowotworowa: badania przesiewowe w kierunku leukoplakii, kontrola dermatologiczna, gastroskopia przy podejrzeniu zmian w przełyku.
  • Wsparcie psychologiczne: choroba przewlekła wymaga opieki multidyscyplinarnej, w tym psychologa i dietetyka.

 

Rejestracja

W Onkolmed Lecznica Onkologiczna konsultacje hematologiczne odbywają się po wcześniejszej rejestracji telefonicznej pod numerem:
+48 22 290 23 37.

 

Źródła

  • Bansal A. i in.: The evolving genetic landscape of telomere biology disorder dyskeratosis congenita, EMBO Molecular Medicine, 2024.
  • Alter B.P. i in.: Disease progression and clinical outcomes in telomere biology disorders, Blood, 2021;139(12):1807–1819.
fundusze-europejskie
rzeczpospolita-polska
rzeczpospolita-polska
europejski_fundusz_spoleczny