Jakie są metody leczenia przerzutów nowotworowych do kości u pacjentów onkologicznych?

Jakie są metody leczenia przerzutów nowotworowych do kości u pacjentów onkologicznych?

Przerzuty do kości to najczęściej występujące zmiany nowotworowe w obrębie układu kostnego. Z reguły są umiejscowione w kręgach piersiowych i lędźwiowych kręgosłupa, w miednicy, żebrach, kości udowej i ramieniowej. Przede wszystkim stwierdzane są u osób powyżej 40. roku życia. Przerzuty do kości najczęściej spotykamy w raku piersi, prostaty, tarczycy, płuc, żołądka i nerki.

Do rozsiewu komórek nowotworowych do kości dochodzi drogą naczyń krwionośnych, zarówno żylnych jak i tętniczych, naczyń chłonnych oraz poprzez bezpośrednie naciekanie. Główną drogę szerzenia się stanowią jednak naczynia żylne.

Konsekwencją występowania przerzutów do kości są tak zwane zdarzenia kostne mające istotny wpływ na stan ogólny chorych.

Należą do nich:

  • złamania patologiczne - złamania, do których dochodzi wskutek osłabienia struktury kości,

  • konieczność zastosowania radioterapii lub interwencji chirurgicznej,

  • hiperkalcemia - stan zwiększonego stężenia wapnia w surowicy krwi,

  • ucisk (kompresja) rdzenia kręgowego-zespół zaburzeń neurologicznych oraz objawów zastoju płynu mózgowo-rdzeniowego.

WCZESNA DIAGNOSTYKA I LECZENIE PROFILAKTYCZNE ZMNIEJSZAJĄ CZĘTOTLIWOŚĆ WYSTĘPOWANIA ZDARZEŃ KOSTNYCH

W leczeniu przerzutów nowotworowych do kośćca istotną rolę odgrywa dobra współpraca wielu specjalistów: radioterapeutów, chirurgów, onkologów klinicznych i specjalistów medycyny paliatywnej.

U pacjentów z tak poważnym powikłaniem choroby nowotworowej, jakim jest obecność zmian przerzutowych w kośćcu, dostępny jest wiele możliwości terapeutycznych. Ich zastosowanie ma na celu przede wszystkim zmniejszenie dolegliwości i poprawę jakości życia chorych.

Wykorzystanie poszczególnych metod jest uzależnione od lokalizacji oraz typu zmian nowotworowych, stanu ogólnego chorego, rokowania, a także dostępności danej terapii.

Uznanymi metodami leczenia przerzutów nowotworowych do kośćca są:

Radioterapia

Radioterapia mająca zastosowanie w przypadku wystąpienia objawów klinicznych przerzutów do kości, takich jak:

  • ból,

  • ucisk rdzenia kręgowego,

  • zagrażające lub dokonane złamanie patologiczne.

Radioterapia odgrywa bardzo istotną rolę w leczeniu paliatywnym. Planowanie i prowadzenie tego leczenia zależy od stanu ogólnego chorego, rokowania, nasilenia dolegliwości, lokalizacji i zakresu zmian przerzutowych.

Interwencje ortopedyczne

Wskazaniami do operacyjnego leczenia przerzutów w kościach długich są złamania patologiczne i zagrożone złamaniem. Natomiast bezwzględnym wskazaniem do leczenia operacyjnego przerzutów do kręgosłupa są objawy ucisku rdzenia lub korzeni nerwowych oraz ból, który nie ustępuje po zastosowaniu radioterapii.

Metody operacyjnego leczenia przerzutów:

  • resekcje przerzutów z wykonaniem zespolenia,

  • wszczepiane endoprotez-najczęściej stosowane są protezy stawu biodrowego lub kolanowego,

  • stabilizacja prętami śródszpikowymi, płytkami,

  • werteroblastyka-metoda leczenia kompresyjnych złamań kręgosłupa. Zabieg polega na wstrzyknięciu tzw. cementu kostnego do trzonu kręgu złamanego lub będącego na granicy złamania.

Leczenie izotopami promieniotwórczymi

U chorych z rozsianym do kości procesem nowotworowym uzasadnione może być zastosowanie leczenia systemowego izotopami promieniotwórczymi. Izotopy promieniotwórcze podaje się zazwyczaj jednorazowo w warunkach ambulatoryjnych. Leczenie to przyczynia się do zmniejszenia bólu oraz wzmocnienia kości w miejscu występowania przerzutów.

Leczenie systemowe

Leczenie systemowe oparte jest o metody takie jak:

  • chemioterapia,

  • hormonoterapia.

Terapia przy użyciu leków antyosteolitycznych

Terapia przy użyciu leków antyosteolitycznych, do których należą:

BISFOSFONIANY (np. zoledronian, pamidronian, klodronian, ibandronian). Bisfosfoniany są związkami chemicznymi hamującymi aktywność osteoklastów (komórek mających zdolność rozpuszczania i resorpcji tkanki kostnej). Są jedną z metod leczenia z wyboru w hiperkalcemii i przerzutach o charakterze osteolitycznym, ich stosowanie zapobiega występowaniu zdarzeń kostnych. Bisfosfoniany dostępne są w postaci dożylnej i doustnej. Biodostępność doustnych preparatów bisfosfonianów jest niewielka. Większą biodostępność zapewnia podawanie bisfosfonianów w postaci dożylnych wlewów. Do grupy bisfosfonianów, należy również kwas zoledrenowy (osporil), podawany w Onkolmed -Lecznica Onkologiczna, który przede wszystkim hamuje proces osłabiania struktury kości i łagodzi bóle towarzyszące zmianom nowotworowym w kościach.

W celu umówienia się na wlewy dożylne leku OSPORIL ( kwasu zolendrowego) umów się na konsulatcję do onkologa dr Bartosza Itrycha w Onkolmed -Lecznica Onkologiczna pod numerem telefonu: 226434503 lub 797581010.