Choroba Leśniowskiego-Crohna - przyczyny, objawy i leczenie

Choroba Leśniowskiego i Crohna (łac. morbus Leśniowski-Crohn, ang.Crohn’s disease, CD; potoczne określenie „choroba Crohna”) należy do nieswoistych chorób zapalnych jelit. Może dotyczyć każdego odcinka przewodu pokarmowego – od jamy ustnej do odbytu.

Najczęstszą lokalizacją zmian zapalnych jest końcowy odcinek jelita krętego, a w następnej kolejności jelito cienkie i grube oraz samo jelito grube. Zmiany w przełyku, żołądku i dwunastnicy występują w niewielkim odsetku przypadków, zmiany w okolicy odbytu w postaci szczelin, ropni i przetok – u około połowy chorych.

Dokładna przyczyna choroby Leśniowskiego-Crohna nie jest znana. Wśród mechanizmów powstawania wymienia się 3 główne czynniki:

  • osobniczą podatność (genetyczną),
  • mikroflorę jelitową,
  • odpowiedź immunologiczną błony śluzowej pacjenta.

Choroba rozwija się, gdy u podatnych osób wystąpi upośledzenie mechanizmów odpowiedzi immunologicznej na drobnoustroje wewnętrzne.

Choroba Leśniowskiego-Crohna: objawy

W przypadku choroby Leśniowskiego-Crohna objawy zależą od tego, w którym miejscu toczy się proces zapalny i jak bardzo jest nasilony.

Jeśli odczuwasz nasilenie objawów, zwłaszcza jeśli dokucza ci biegunka, w stolcu zauważasz krew lub śluz, albo jeśli stolce są czarne potrzebujesz pomocy medycznej. Również wtedy, jeśli twój brzuch jest wzdęty, odczuwasz silny ból a objawom towarzyszy gorączka powyżej 38 st. C.

Najczęściej chorzy skarżą się na:

  • bóle brzucha (zwykle z prawej strony, na wysokości biodra, co często mylnie jest uznawane za zapalenie wyrostka robaczkowego),
  • wzdęcia,
  • utratę masy ciała,
  • osłabienie i stany gorączkowe,
  • ropnie około odbytnicze,
  • szczeliny odbytu.

Poza tym w przebiegu choroby powstają przetoki między jelitem a skórą lub pęcherzem moczowym czy pochwą u kobiet. Może też dochodzić do stanów zapalnych w innych częściach organizmu - pojawiają się np. powikłania skórne (rumień guzowaty), zapalenie stawów, zapalenie tęczówki, zapalenie osierdzia, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie naczyń, zmiany zakrzepowo-zatorowe.

Choroba Leśniowskiego-Crohna – rozpoznanie i leczenie

Chorobę Leśniowskiego-Crohna rozpoznaje się w szpitalu. W celuzdiagnozowania choroby Leśniowskiego-Crohna wykonuje się:

  • badanie endoskopowe
  • badanie radiologiczne z podaniem kontrastu,
  • badanie ultrasonograficzne (USG) i tomografię komputerową jamy brzusznej (CT),
  • badanie histologiczne wycinka jelita.

Trudność w zdiagnozowaniu choroby Leśniowskiego-Crohna pojawia się, gdy zmiany patologiczne zajmują wyłącznie jelito grube. W takich przypadkach odróżnienie choroby Leśniowskiego-Crohna od wrzodziejącego zapalenia jelita grubego jest niemożliwe.

Leczenie choroby Leśniowskiego-Crohna jest długotrwałe i polega – oprócz leczenia farmakologicznego – na oszczędzającym trybie życia, a także leżeniu w łóżku w okresie zaostrzeń. W czasie leczenia choroby Leśniowskiego-Crohna należy eliminować stres, rzucić palenie tytoniu, unikać stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), których efektem ubocznym są owrzodzenia w przewodzie pokarmowym. Dieta przy chorobie Leśniowskiego-Crohna natomiast powinna być bogata w białko, witaminy, kwas foliowy, żelazo, a uboga w błonnik i tłuszcze.

W celu umówienia się na konsultację w Poradni Nowotworów Układu Pokarmowego skontaktuj się z placówką Onkolmed Lecznica Onkologiczna pod numerem telefonu: 226434503 lub 797581010