Jak uniknąć skutków niedoboru odporności?

Do zespołu Onkolmed dołączył bardzo dobry lekarz Elżbieta Wojciechowska-Lampka, specjalista onkolog kliniczny, hematolog, radioterapeuta. Serdecznie zapraszamy na konsultacje. Umów wizytę pod nr tel: 22 6434503 lub 797581010.
Zapraszamy do dr n. med. Ewy Anny Kosakowskiej, specjalisty onkologa klinicznego, chemioterapeuty i psychoonkologa. Wizyty można umawiać pod nr tel. 226434503 lub 797581010.

Układ immunologiczny

Matka wraz z pokarmem przekazuje noworodkowi prolaktynę i immunoglobuliny oraz związki antybakteryjne, które chronią je przed infekcjami. Im dłużej dziecko jest karmione piersią, tym lepiej kształtuje się jego układ odpornościowy. Ten etap jest momentem rozwoju odporności wrodzonej dziecka.

Optymalnie karmienie piersią nie powinno jednak trwać dłużej niż rok ze względu na to, że organizm dziecka powinien sam nauczyć się wytwarzać przeciwciała.

Rozwój układu immunologicznego dokonuje się poprzez pokonanie wirusa lub innego patogenu (gdy organizm raz zetknął się już z daną jednostką chorobową, broni się i wytwarza przeciwciała) oraz dzięki szczepionkom. Odporność kształtuje się do 12. roku życia, stąd właśnie biorą się częste zachorowania we wczesnym dzieciństwie.

Organizm nastolatka i dorosłego człowieka w pełni samodzielnie radzi sobie z patogenami. I w miarę upływu czasu sam rozpoznaje, jak poradzić sobie z danym wirusem czy toksynami. Układ odpornościowy tworzą różne narządy znajdujące się w całym ciele: grasica, śledziona, szpik kostny, układ pokarmowy, węzły chłonne, migdałki.

Zakłócenia w funkcjonowaniu układu odpornościowego skutkują niedoborami odporności, na których się skupimy.

Jakie są skutki niedoboru odporności?

Objawy kliniczne niedoboru odporności obejmują:

nawracające infekcje:

  • głównym objawem CVID są nawracające infekcje górnych i dolnych dróg oddechowych - zakażenia mają przede wszystkim etiologię bakteryjną;

  • przewlekła biegunka i zespół upośledzonego wchłaniania w wyniku infekcji Giardia lamblia (objawy te zazwyczaj ustępują po eradykacji G.lambliametronidazolem);

  • przewlekłe i nawracające infekcje wirusem opryszczki;

  • zakażenia uszu, oczu, zatok, stawów i kości;

  • niezbyt częste, ale bardzo groźne zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych wywoływane przez enterowirusy.

częste, w porównaniu do populacji generalnej, występowanie chorób autoimmunologicznych takich jak:

  • anemia złośliwa (Addison-Biermera);

  • reumatoidalne zapalenie stawów (RZS);

  • łuszczyca;

  • toczeń rumieniowaty układowy (SLE);

  • wrzodziejące zapalenie jelita grubego;

  • choroba Leśniowskiego-Crohna;

przerost grudek chłonnych (ze względu na namnażanie się limfocytów T i B), szczególnie w obrębie jelit oraz zwiększone ryzyko rozwinięcia się choroby ziarniniakowej;

zwiększone ryzyko rozwinięcia się nowotworu złośliwego:

  • około 2-8% pacjentów z CVID może rozwinąć chłoniaka nieziarniczego;

  • zwiększone ryzyko obejmuje też nowotwory żołądka, jelita grubego, sutka, prostaty, jajnika;

pozostałe manifestacje CVID:

  • małe dzieci z CVID mogą cierpieć na opóźnione wzrastanie (wtórne do zespołu upośledzonego wchłaniania);

  • atopowe zapalenie skóry;

  • łysienie plackowate.

Objawy mogą pojawić się praktycznie w każdym wieku.

Jak poradzić sobie z niedoborem odporności?

W sytuacji kiedy nie udało się zbudować w wieku niemowlęcym wrodzonej odporności lub wystąpiły jakieś choroby, które osłabiły układ immunologiczny, trzeba podjąć działania mające na celu poprawę jego funkcjonowania. Poprawić odporność można na kilka sposobów. Jednym z nich jest suplementacja. Najskuteczniejszym suplementem będzie preparat oparty na mleku matki, zawierający siarę.

Z racji, że trudno pozyskać siarę z mleka matki od kobiety dlatego stosuje się siarę pochodzenia krowiego lub koziego. Mleko tych zwierząt jest najbardziej zbliżone do mleka matki.

Jak siara wpływa na odporność?

Siara jest zdolna do modyfikacji funkcjonowania układu odpornościowego. Głównymi immunomodulantami są LF i PRP, choć właściwości te przejawia także kazeina. Związki te, zwane też immunoregulatorami, przyczyniają się do utrzymania homeostazy organizmu, aktywacji reakcji odpornościowej oraz zapobiegania autoimmunizacji. Wykazują one zróżnicowane mechanizmy działania. Jednym z mechanizmów modyfikacji działania układu odpornościowego jest stymulacja ogólnoustrojowej odpowiedzi na zakażenie. Jest on charakterystyczny dla LF i kazeiny podczas zwalczania różnego rodzaju zakażeń oraz, w przypadku LF, także nowotworów. Związki te zwiększają aktywność poszczególnych komórek odpornościowych poprzez wzmożenie ich rekrutacji w miejsce infekcji i nasilenie ich potencjału bójczego. LF i PRP są z kolei zdolne do stymulowania dojrzewania i różnicowania tymocytów do dojrzałych limfocytów T, a LF dodatkowo promuje dojrzewanie limfocytów B, czyniąc je zdolnymi do prezentacji antygenów. Ponadto, związki te wpływają na działanie układu immunologicznego poprzez regulację wydzielania mediatorów zapalenia. Modyfikują one bowiem produkcję cytokin proi przeciwzapalnych, takich jak TNF-α, INF-γ, IL-1, IL-4, IL-6, IL-10. Badania pokazują, że także kazeina może wpływać na wydzielanie cytokin. Kolejnym aspektem właściwości immunomodulacyjnych LF i PRP jest zdolność do obniżania wytwarzania autoprzeciwciał, co sugeruje możliwość udziału tych związków w leczeniu chorób autoimmunologicznych. PRP ponadto wykazuje zdolność do zmiany markerów powierzchniowych i funkcji komórek, czego nie potrafi żaden inny związek zawarty w siarze. Przedstawione doniesienia wskazują, że siara ma istotne znaczenie immunologiczne nie tylko dla noworodków, ale także dla osób dorosłych. Stanowi pełnowartościowy pokarm dla niemowląt oraz skuteczną ich ochronę przed patogenami, a u ludzi dorosłych z powodzeniem wspomaga profilaktykę i leczenie wielu schorzeń.

 

W celu umówienia się na konsultację u onkologa, onkologa dziecięcego, lekarza rodzinnego, ortopedy dziecięcego, skontaktuj się z placówką Onkolmed Lecznica Onkologiczna pod numerem telefonu: 226434503 lub 797581010