Pozawęzłowy chłoniak strefy brzeżnej - MALT

Chłoniak typu MALT jest nowotworem limfocytów B-komórkowych. Występuje zazwyczaj u osób starszych powyżej 60 roku życia.

Większość chłoniaków nieziarniczych pojawia się w węzłach chłonnych, natomiast chłoniak typu MALT rozwija się w tkance limfatycznej błony śluzowej. Śluzówka jest tkanką wyścielającą niektóre narządy.

Chłoniak typu MALT najczęściej występuje w żołądku, ale może także powstawać w innych narządach takich jak płuca, tarczyca, ślinianki czy jelito.

Chłoniak typu MALT rozrasta się poza węzłami chłonnymi dlatego nazywany jest chłoniakiem pozawęzłowym.

Chłoniak typu MALT - przyczyny

Najczęściej odnotowywaną przyczyną są choroby autoimmunologiczne, czyli takie w których ludzki układ odpornościowy działa nieprawidłowo i zaczyna niszczyć swoje własne komórki i tkanki myląc je z  obcymi patogenami (autoimmunizacja).
Najbardziej powszechny chłoniak żołądka jest zazwyczaj efektem  uprzedniej infekcji bakteryjnej Helicobacter pylori tego narządu.  W przypadku nowotworów tarczycy, to najwięcej zachorowań obserwuje się u pacjentów cierpiących na chorobę Hashimoto o podłożu autoimmunologicznym, zaś chłoniak MALT w obrębie ślinianek dotyka najczęściej chorych dotkniętych Zespołem Sjögrena. Przyczyny powstawania chłoniaka w innych narządach nie są znane.

Chłoniak typu MALT - objawy

Chłoniak MALT bardzo rzadko powoduje objawy ogólne. Może on występować w żołądku, w jelitach, w płucach, gruczołach łzowych i w skórze. Najczęściej rozwój chłoniaka MALT jest poprzedzony długotrwałą chorobą zapalną o autoimmunologicznym podłożu.

Obraz patomorfologiczny chłoniaka charakteryzuje się naciekaniem przez komórki nowotworowe brzeżnej strefy grudek chłonnych. Rozpoznanie chłoniaka MALT odbywa się na podstawie badania immunofenotypowego i cytogenetycznego. W badaniu immunofenotypowym stwierdza się ekspresję pan – B i brak markerów CD5, CD10 i CD23. Chłoniak MALT rozwijający się w żołądku może objawiać się:

  • spadkiem masy ciała,
  • niestrawnością,
  • brakiem apetytu,
  • osłabieniem i zmęczeniem.

Chłoniak typu MALT – leczenie

Leczenie chłoniaka MALT polega na farmakoterapii. Do leków pierwszego rzutu zalicza się leki alkilujące i analogi puryn. Leki alkilujące obejmują cyklofosfamd i chlorambucyl. Z kolei analogi puryn znajdujące zastosowanie w leczeniu chłoniaka MALT to kladrybina i fludrabina. W toku terapii podaje się pacjentowi około 6 – 8 cykli w odstępach liczących ok. 3 – 4 tygodnie.

W celu umówienia się na konsultację u hematologa skontaktuj się z placówką Onkolmed Lecznica Onkologiczna pod numerem telefonu: 226434503 lub 797581010